Oktober 2004,hoewel wij doorgaans onze eigen weg gaan besluiten Jeroen en ik komende winter wederom de handen ineen te gaan slaan. Naast de gezelligheid die zich vanzelf meebrengt heeft de gezamenlijke voorbereiding, voeren en hopelijk vangen toch ook best zijn charmes. Gezamenlijk bikkelen door weer en wind ....

De Mussels en Kremersgat hebben een totale oppervlakte van 44 hectares en zijn door zandwinning ontstaan. Het heeft nu een functie als natuurgebied en broedplaats voor verschillende vogels.

Het te bevissen water laat zich het best omschrijven als Dé dressuur put van Drenthe.
Een 30 Ha grootte zandput met een bodemstructuur welke zich het best laat omschrijven als een maanlandschap, diepe gaten, geulen en veel plateau's. Het bestand is de moeite meer dan waard. Zeker een honderd tal karpers variërend van onlangs uit gezette "spiegelige potertjes", mid twintigers, hoog beschubde dertigers en zelfs een kans op ....
Tevens moeten wij ons niet vergissen in de in grootte getallen aanwezige brasems.

De Mussels is geen onbekend water voor mij ik heb hier al menige uurtjes gevist. De laatste keer dat ik hier heb gevist was met Arie. Arie die ik hier ook heb leren kennen is een oude rot in het vak en vist al zo'n 25 jaar op de Mussels. Hij heeft me veel verteld over het water en waar te moeten vissen.

Hoewel wij afgelopen jaar niet geheel onverdienstelijk met Oily Crab hebben gevist en gevangen besluiten wij de komende winter met de proteïne rijke boilies te gaan vissen. Dit temeer daar wij van mening zijn dat vismeel boilies in de winter te verzadigend werken.
Om de karpers hopelijk doen te verassen, dus te doen vangen, besluiten wij om twee flavours te gaan gebruiken, scopex en strawberry. Daarnaast twee verschillende diameters, 15 mm en 18 mm. Bij binnenkomst worden alle boilies door elkaar gemengd, makkelijk bij het voeren.

Ondanks het verbod om met een boot op het water aanwezig te zijn besluiten we het erop te wagen om 1 keer per week s'avonds laat een rondje te varen / voeren. Wij voeren heel verspreid om niet van een of twee stekken afhankelijk te zijn, mocht het "druk" worden kunnen wij toch ons ding blijven doen en niemand zit ons in de weg.
Van de dieptemeter aflezend blijkt al gauw dat de vis nog op alle dieptes van het water rond hangt / zwemt. Wij voeren dan ook tussen de 4m en 10m diepte, hopelijk kunnen wij zo een of twee vissen onderscheppen.

Het is 13 november als we voor de eerste keer gaan vissen. We zijn al zo'n twee weken aan het voeren en vol goede moed rijden we richting het water. De auto's worden op de parkeerplaats geparkeerd en het materiaal wordt op de trolly geladen. We moeten helemaal naar de andere kant van het water lopen. Het wordt een klus en het zweet gutst ons van het lichaam als we op onze stek aankomen. Langzaam beginnen we met het opbouwen van onze spullen. Helaas zijn tenten hier verboden dus moeten we onder de plu. Het is niet koud en met een watertemperatuur van nog 8 graden celcius hebben we goede moed.
De nacht verloopt erg rustig. De volgende ochtend met de koffie zien we toch een karper springen ongeveer 20 meter van mijn voer plek vandaan.

First one down.

Het is inmiddels al December geworden en de Sint is alweer terug naar Spanje. Tot nu toe hebben we nog geen succes gehad en de water temperatuur is inmiddels gezakt naar 4 graden celcius. Beide hengels zijn voorzien van geheel nieuwe rigs. Afgelopen donderdag kreeg ik de nieuwe karper in de bus. Hierin stond een artikel van Piet Vogel over de verbeterde "Wonderlijn" van Alain Danau namelijk de bungee-rig. De bungee-rig sprak mij direct aan, ik viste altijd al graag met de recoil-rig maar die is inderdaad nogal lomp. Ik ben gelijk beginnen te knopen en had er direct vertrouwen in.

De rechter hengel vaar ik met m'n voerboot uit naar de onderkant van een zandbank op 9 meter diepte. Hier heb ik gevoerd met vogelzaad en een strawberry cream boillie single er boven op. De linker hengel vaar ik richting het eiland wat ongeveer 250 meter uit de kant ligt. Halverwege het uitvaren houdt de dieptemeter er mee op en moet ik het uitvaren verder op mijn gevoel doen. Jeroen die gelukkig niet ver van mij vandaan zit komt me assisteren.
Vanuit zijn stek kan hij goed zien hoe ver ik nog richting het eiland moet.

Als alles op zijn plek ligt loop ik naar Jeroen om hem te helpen met uitvaren, dat gaat met twee man een stuk gemakkelijker dan dat je dat alleen moet doen. De eerste hengel van Jeroen ligt net op de steunen als bij mij de rechter hengel een paar piepen doorgeeft gevolgd door een drop-back. De eerste brasem is een feit. De brasems liggen boven op het vogelzaad dit kon wel eens een slapeloos nachtje worden. Die nacht vang ik drie brasems en blijft mijn linker hengel geheel stil.

De volgende morgen als Jeroen naar me toen komt om een bakkie te doen verteld hij me dat hij niets had gevangen.Als we lekker van de koffie zitten te genieten en een beetje te zitten fantaseren over wat het toch mooi zou zijn als we juist nu een aanbeet zouden krijgen op de hengel waarvan we het eigenlijk niet op verwachten worden onze fantasieën werkelijkheid.

Plots een keiharde klap op de top van mijn linker hengel gevolgd door een harde fluiter. Direct sta ik met een kromme hengel in mijn handen. Dit voelt lekker aan, heel anders dan die brasems van vannacht. Na een niet al te zware dril schuift Jeroen het net onder de vis, dit is een zware vis en we kijken elkaar met grote ogen aan. Dan tilt Jeroen hem voor mij uit het water en legt hem op de onthaak mat. Dit is ongelooflijk, ik onthaak hem snel zodat hij de weegzak in kan. Na de unster op 0 te hebben gezet wegen we de vis en tot onze grote verbazing slaat hij door tot 19 kg precies. We kunnen het niet geloven en ook komt Jeroen zijn Way-master te voorschijn en ook hier op blijkt de vis 19 kg precies. Wat er daarna gebeurde ik weet het niet zo goed meer. Hebben we eerst een vreugde dans gedaan? Ik geloof van wel.

Nadat we de nodige foto's en de video opnames gemaakt hadden was het moment daar om hem weer terug te zetten in zijn element. Die dag leef ik helemaal in de wolken en ik niet alleen.

Die week erop levert helaas geen vis op en we richten ons dan maar op de kerstvakantie. Er wordt natuurlijk doorgevoerd en we besluiten om in de vakantie een twee daagse sessie te gaan houden.

De kerstdagen vliegen voorbij en ik maak me op voor een twee daagse sessie.
Als de boodschappen zijn gedaan rij ik naar het water. Ik moet rustig rijden want het heeft vannacht gesneeuwd en de eerste auto heeft de sloot al gevonden.
Als ik aan de waterkant kom zie ik dat ik de enige ben iets wat ik niet verwacht had.
Snel loop ik naar "mijn" stek en begin alles op te zetten.
Tegen de middag arriveert Jeroen als hij zijn hengels optuigt maak ik een bak koffie en samen toosten we op een hopelijk goeie vangst.
Het wordt een koude, heldere nacht en we besluiten vroeg de slaapzak op te zoeken om vervolgens diep in slaap te vallen.

Plotseling word ik gewekt door een harde fluiter nog lang niet wakker probeer ik mijn laarzen aan te trekken en zo snel mogelijk de hengel op te pakken.
Als ik de hengel oppak heb ik gelijk contact en voel dat het om een karper gaat.
Jeroen die inmiddels ook uit z'n nest is gekomen, geeft mij mijn jas aan. Het is toch wel erg koud zo in m'n trui. Na een korte dril landen we een mooie spiegel, een potertje,en doen we hem in de bewaarzak. Morgenvroeg zullen we hem wel fotograferen. Het is inmiddels 6 uur en ik wil wel heel graag terug naar mijn slaapzak
Als wij wakker worden is de sneeuw helaas verdwenen en doet de zon zijn best om ons op te warmen. De foto's worden genomen en de vis wordt gewogen en blijkt 5,5 kg te zijn.
De rest van de dag blijft het stil en als we opruimen kijken we terug op een mooi jaar waarin we samen met Ocean Fresh mooie vissen hebben mogen vangen.
Morgen zullen we het nieuwe jaar in knallen en staat de teller weer op nul.
Wat 2005 ons zal gaan brengen moeten we afwachten maar één ding staat vast VISSEN dat zeker.