Nu weer op zoek naar een leuke stek. We komen aan in het stroomgebied van de Seine en de Yonne. Ik ben hier redelijk bekend aan het worden en wist al wat ik kon gaan doen.
5 stek opties reden we af en ja, natuurlijk terug naar de eerste. (ik lijk wel een vrouw op zoek naar schoenen) Nacht 1 en 2 willen we besteden aan de Yonne. De stek is aan de overzijde en onbereikbaar met een auto of te voet. Alles ging de rubberboot in en na 3 keer overvaren hadden we alles op de stek liggen. De stek is ruim en mooi vlak, (vind zij nogal prettig) mij interesseert dat niet. Pellets en tutti megafish boilies gaan te water, hengels er bij en klaar. Zo moet het werken.

Nu gebeurde er niet veel die avond, op een enkele brasem en een kopvoorn na.
De ochtend bracht ook niets. Toch een vreemd gevoel dat het wel kon lukken.
Ik had aan beide zijdes water, de Yonne aan de ene en een put aan de andere kant van de dijk waarop we zaten. Mogelijkheden te over.

Daarom verplaatste ik in de middag de hengels en gaf het nog een kans. Ik begrijp dat de meeste vissers zeggen dat je als je na 2 dagen niets hebt, je weg moet gaan. Ik ben het niet eens met deze theorie. Normaal ben ik weg als ik niets heb na 1 nacht.
Waarom mijn tijd verdoen als de vangkans al gehalveerd is? Nee, ik ben dan pleite.
Deze keer was een hoge uitzondering omdat er nog veel opties over waren ver van de stekken die ik al had bevist en wel binnen bereik. Ik had immers alle hengels in de put gegooid afgelopen nacht en niets in de schone rivier l’YonneDaarom vaarde ik 2 hengels in de put ver uit. Op mijn spoelen had ik 50 honderdste gespoeld zitten in verband met de riviervisserij. Dat betekend een aanzienlijk lengte verlies op de lijn…….. Tijdens het uitvaren en nog geen 10 meter van de nieuwe stek hoor ik Jo keihard HOHOHO! Roepen. Ik laat de lijn los en het lood schiet uit de emmer overboord. Dat zuigt.Dus toen moest ik de spoelen wisselen. Gelukkig is het goed weer in dit gebied, beter dan in Nederland, daar regent het stront van de dijk op dit moment.

De andere twee stokken gingen de stroming in.
1 aan de kant en 1 net over het midden waar het wier ophoud te bestaan.
Red Schrimp & Garlic in de rivier en tutti megafish boilies in de plas. Laagje kleine pellets in de plas er bij en in de rivier enkel wat meer boilies.
Let wel, ik gebruikte 15 mm boilies in de rivier en in de plas aan de hair.
’s Nachts was er geen enkele aanbeet.In de ochtend besluiten we het op te geven hier. We pakken alles in, hengels als laatste natuurlijk. Zodra ik het foedraal wil pakken om de hengels op te bergen loopt onder mijn ogen een van de rivierstokken af!

Hela! Een welkome verassing.
De vis zwemt naar met toe en duikt gelijk het wier in……Vast.
Na enig wikken en wegen de hengel neergelegd en de baitrunner er op.
Geduld is een schone zaak. Afdrillen vanuit de boot was geen optie, die lag vol met alle spullen en de stroming was te sterk. Ondertussen kon Jo mooi het schepnet in elkaar zetten.Na een paar minuten loopt de lijn strak tegen de stroming in. Ik pak het handeltje op en geef een flinke ruk.
Ik voel de laatste wierstengels breken en maak al snel contact met de vis.Enkele minuten later stond ik oog in oog met deze zeer schone Yonne spiegel.